НA 16 ноември годинава телевизија „Евроком BG“ емитуваше дискусија-разговор на исто-
мисленици, специјално за „неморалниот
национален бугарски лик“ на лидерот на ВМРО-БНД Красимир Каракачанов. Дискусијата беше
водена од Георги Ифандиев, а учесници
во неа беа Николај Тошев, Иван Шалев и Стојко Кузев. На телевизискиот екран беа покажани
документи за фалсификатите при
регистрирањето на така наречената ВМРО-БНД.
НEKA се знае, Република Македонија е реалност. А нејзините државници и политичари, наспроти
непрекинатите и денес аспирации
спрема нивната земја од страна на соседите, го имаат исклучителното морално и национално
достоинство да не постапуваат како
нив и тоа единствено и само во името на добрососедството. А бугарската прогресивна
општественост треба да ги осуди сите
медиуми, коишто заштитуваат мизерни и докажани македономрзци, кои насадуваат само омраза
меѓу бугарскиот и македонскиот народ.
ПО втор пат, за нецели два месеци, европскиот комесар за правда Франко Фратини, уште еднаш
јасно побара Бугарија да ги почитува
одлуките на Европскиот суд за правата на човекот во случајот со ОМО “Илинден” - ПИРИН.
Ова произлегува од одговорот упатен во пишувана форма до европските пратеници Сеп
Кустатчер, Гизела Каленбах, Микел Ирујо Амезага,
Јоост Лагендијк и Ангелика Беер.
В КРАЯ на февруари т. г. на вестникарския пазар заедно с в. “Труд” (а може би и с други
вестници, не зная) започна да се продава
и една книга - “Голяма енциклопедия на страните”. Позволих си да купя само пьрвите четири тома
от нея. Освен че парите си казаха
думата, открих неточности и манипулации. Разбрах, че в изработването й са участвали и хора с
нечисти сьвести, и се отказах да я
купувам.
Като разбрал за смьртта
на Самуил, Василий II се отправил за Пелагония. Превзел Битола и запалил двореца на Гаврил
Радомир в града. Византийски войски
превзели Прилеп и Щип. През пролетта на 1015 г. императорьт трьгнал за Воден, защото жителите
на града се разбунтували срещу
византийската власт. Превзел града и преселил жителите му вьв Волер. След това изпратил
пьлководците си Никифор Косифий и Константин
Диоген (нов стратег на Солун) в региона на Меглен. Обсадата на града продьлжила дьлго.
По повод 65-годишнината
от убийството на нашия съгражданин и поет Никола Вапцаров членове на ОМО “Илинден” -
ПИРИН и туристическо дружество “Вихрен” - гр
Банско, организираха туристически поход до подножието на Муратов връх и Муратовоезеро, за
да почетат паметта на поета. Тържеството
бе проведено с рецитали от неговата поезия, а именно: “Родина”, “Земя”, “Елтепска”, “Илинденска”
и накрая цялата група издекламира
последните стиховена поета - “На жена ми” и “Предсмъртно”.
д-р Костадин Георгиев
(Продължава от миналия брой)
Все по това време,
преследвайки своите империалистически и асимилаторски цели, официална Бьлгария с помощта
на своите вьрховистки орьдия всячески
провокира - и с насилия и издевателства спрямо турското население в страната, и с
организирането на безсмислени и жестоки
терористични актове в самата Македония - отстьпки и нови придобивки за асимилаторската си
дейност, кьм която единствено се
стреми.
ЧАУЛЕВ ПЕТЪР - Войвода на Охридския революционен комитет. Роден през 1888 година
в Охрид. След обучение в Охрид и в
Битоля учителствувал в охридските села. Бил организатор на революционните комитети в
Охридско, Преспанско и Леринско. Войвода
по време на Илинденското въстание, ръководител на Охридския революционен комитет. В 1911
година член на ЦК на ВМРО и организирал
през 1913 година т. нар. Охридско въстание.
Пред споменикот
на Крсте Петков Мисирков во центарот на Скопје фондацијата “Рамковски”, претставници на
повеќе институции и граѓани на 18 ноември
2007 година ја одбележаа 133-годишнината од раѓањето на овој македонски деец.
На 18 ноември во 19 часот пред откриването на концертот во Македонската опера и балет
господинот Георги Барбаровски, главен уредник
на весникот “Време” одржа говор за Мисирков.
На 1 октомври 1980 година
се појави првиот број на весникот “Народна волја”, во далечна Австралија, во градот Сиднеј.
Неговите основачи беа носители на
слободољубиви идеи и македонски патриоти: Александар Христов, Крсто Енчев, Ангело
Вретовски, Георги Чочков, Митре Мојсовски и други.
Уште на својата прва средба, иницијаторите – создавачи на “Народна волја”, едногласно за главен
уредник го избираат Александар
Христов. Донесуваат одлука, поради големата потреба од македонски весник, изданието да е
наменето за Македонците што живеат во
Пиринскиот дел на Македонија и оние во Бугарија.
На истиот конгрес
било наложено сфаќањето дека националната припадност на населението во пиринскиот дел на
Македонија, во однос на неговата
историја, бит, култура, јазик, секојпат биле во непрекината врска со историјата и развојот на
бугарскиот народ. Таквото
разбирање требало да и се наметне на историографската наука и откако таа него „научно“ ќе го
обработи, ќе и го врати на
политиката, за да може таа да го користи како „научно“ потврдено за своите дневнополитички
цели.
На 28-ми Октомври 2007 г.,
пред федералниот Парламент на Австралија, во Канбера, се одржа семакедонски собир, во
одбрана на правото на Македонскиот народ на
етничка и национална самоидентификација и самоопределба. На собирот присуствуваа околу
четири илјади Македонци, кои патуваа по
стотици до илјадници километри за да го изразат својот револт против ставот на Австралиската
влада да ја именува Македонската
Република како “Поранешна Југословенска Република Македонија”. Покрај оние кои допатуваа со
свои возила или авионски летови, само
во автобуски групи дојдоа околу 1,000 Македонци од Сиднеј, Мелбурн, Волонгонг и
Нјукастел.
Акад. Блаже Ристовски
(Продолжува од минатиот број)
Своите научни интереси
Конески ги пројавува уште како студент во времето на Втората светска војна. Софискиот
универзитет и богатите библиотеки му
овозможуваат да навлезе длабоко во порите на македонската јазична, литературна и културно-
национална проблематика. Затоа и не е
чудно што уште во мај 1945 година 24-годишниот славист ја подготвува брошурата “Македонската
литература и македонскиот литературен
јазик”, објавувајќи ја истовремено и антологиската “Збирка на македонски народни песни”,
преиздадена по две години, кога ја
подготви и првата збирка песни од НОБ во Македонија под наслов “Од борбата”. Народното
творештво му остана постојана опсесеја,
него со жар го проучуваше и со ретко разбирање го издаваше.
Почитуван Г-дин Нимиц,
Дозволете ни како членови на македонското малцинство во Грција да Ви се обратиме уште
еднаш* изразувајќи ги нашите ставови во врска
со несогласувањето на грчката држава со употребата на името „Република Македонија“ од страна
на соседната држава.
За нас постојат два главни аспекти од кои може да се разгледува оваа тема. Едниот има чисто
техничка содржина околу општата употреба
на името Македонија, како од страна на Грција така и од страна на Република Македонија.
Другиот аспект е политички и се наоѓа во
рамките на општото таканаречено македонско прашање во Југоисточна Европа какво што го
познаваме од почетокот на минатиот век па се
до ден денес.
Малечка доза на свест за реалноста на секое прекумерно хуманистичко воодушевување му дава
следниов цитат. “Вистинските Грци, оние
кои се фатија за оружје” и кои на Пелопонез против Османлиите “се бореа за она, што подоцна ќе
произлезе дека е формирање на нова,
независна национална држава, збореа исто толку малку старогрчки колку што Италијаните говорат
латински.”
По ослободувањето на Грција од Турците, јазичното прашање остана неразрешено.
Историските околности одеа во прилог на брзите етнички промени во Егејска Македонија. По
силата на Нејскиот договор и конвенцијата
потпишана меѓу Грција и Бугарија за “доброволно” иселување, а всушност преку разни видови на
насилие, Грците принудија над 86 000
Македонци да бегаат во Бугарија. Во малоазиската војна (1919 - 1922) Грците ја изгубија војната,
и со тоа “мегали идеа” дефинитивно
пропадна. Но затоа, пак со Лозанскиот договор за задолжителна размена на население, Егејска
Македонија од територија со мал процент
на грчко население наеднаш се претвори во територија со (официјално) над 82% грчко население.
Околу 350 000 муслимани беа протерани,
а 565 000 грчко и голем број негрчко православно население беше населено во окупирана
Македонија.
Нищо обаче не помогнало. Комисията стояла на своето. След дьлги увещания, най-сетне те
почнали да се колебаят, като поискали
време да си помислят. В туй отношение най-много повлиял д-р Хаус, който останал трогнат от
аргументацията на Яне и настоял да
се приемат условията. Той дори писал специално писмо до мис Стон, в което й обяснил
причините, по които се бави предаването на
парите, като изрично писал, че “ще се постарае да убеди хората, които дьржат парите, да приемат
условията по предаването.”
Заедно с това писмо и Яне писал на мис Стон отделно писмо, в което изказал и своето
недоволство от протакането на преговорите
по предаването на парите.
В нормално общество такава книга щеше да е лебедовата песен на някое грозно (и злобно)
патенце, но тук може да бъде
още една червена петолъчка в кариерата на Тюлеков. Тази книга обаче е присъда не срещу
“омовци”, а срещу порочната
историография, способна да роди подобни недоносчета, и срещу покварената политическа
система. Но най-много - срещу
липсата на обществена съвест в страната, търпяща на раменете си подобен уродлив
национализъм в днешно време.
На 16 октомври т. г. при катастрофа загина най-големият певец на Македония Тоше Проески.
Неговите хуманитарни концерти
бяха станали традиция. Голям певец, голям човек, голяма загуба! Македония потъна в траур. Да
споделят дълбоката болка
на македонския народ се отзоваха много и много страни, държавни ръководители, посланици,
известни личности, телевизии,
вестници, отделни лица.
А България запази мълчание.
След изборите в края на октомври т. г. най-напред от устата на премиера прозвучаха слова, а
после се появиха и по страниците
на някои вестници: на изборите взели участие 2 800 македонци от Р Македония, които били
насочвани да гласуват в Благоевград и
гр. Сандански. Моля Ви да внесете яснота по този въпрос, по който впоследствие се
замълча.
Какво беше това? Някаква мечта, мистификация, блян, подготвяна манипулация или нещо
друго?
Ваш дългогодишен читател
Като разбрал за смьртта
на Самуил, Василий II се отправил за Пелагония. Превзел Битола и запалил двореца на Гаврил
Радомир в града. Византийски войски
превзели Прилеп и Щип. През пролетта на 1015 г. императорьт трьгнал за Воден, защото жителите
на града се разбунтували срещу
византийската власт. Превзел града и преселил жителите му вьв Волер. След това изпратил
пьлководците си Никифор Косифий и Константин
Диоген (нов стратег на Солун) в региона на Меглен. Обсадата на града продьлжила дьлго.
По повод 65-годишнината
от убийството на нашия съгражданин и поет Никола Вапцаров членове на ОМО “Илинден” -
ПИРИН и туристическо дружество “Вихрен” - гр
Банско, организираха туристически поход до подножието на Муратов връх и Муратовоезеро, за
да почетат паметта на поета. Тържеството
бе проведено с рецитали от неговата поезия, а именно: “Родина”, “Земя”, “Елтепска”, “Илинденска”
и накрая цялата група издекламира
последните стиховена поета - “На жена ми” и “Предсмъртно”.
Все по това време,
преследвайки своите империалистически и асимилаторски цели, официална Бьлгария с помощта
на своите вьрховистки орьдия всячески
провокира - и с насилия и издевателства спрямо турското население в страната, и с
организирането на безсмислени и жестоки
терористични актове в самата Македония - отстьпки и нови придобивки за асимилаторската си
дейност, кьм която единствено се
стреми.
Пред споменикот
на Крсте Петков Мисирков во центарот на Скопје фондацијата “Рамковски”, претставници на
повеќе институции и граѓани на 18 ноември
2007 година ја одбележаа 133-годишнината од раѓањето на овој македонски деец.
На 1 октомври 1980 година
се појави првиот број на весникот “Народна волја”, во далечна Австралија, во градот Сиднеј.
Неговите основачи беа носители на
слободољубиви идеи и македонски патриоти: Александар Христов, Крсто Енчев, Ангело
Вретовски, Георги Чочков, Митре Мојсовски и други.
На истиот конгрес
било наложено сфаќањето дека националната припадност на населението во пиринскиот дел на
Македонија, во однос на неговата
историја, бит, култура, јазик, секојпат биле во непрекината врска со историјата и развојот на
бугарскиот народ. Таквото
разбирање требало да и се наметне на историографската наука и откако таа него „научно“ ќе го
обработи, ќе и го врати на
политиката, за да може таа да го користи како „научно“ потврдено за своите дневнополитички
цели.
На 28-ми Октомври 2007 г.,
пред федералниот Парламент на Австралија, во Канбера, се одржа семакедонски собир, во
одбрана на правото на Македонскиот народ на
етничка и национална самоидентификација и самоопределба. На собирот присуствуваа околу
четири илјади Македонци, кои патуваа по
стотици до илјадници километри за да го изразат својот револт против ставот на Австралиската
влада да ја именува Македонската
Република како “Поранешна Југословенска Република Македонија”. Покрај оние кои допатуваа со
свои возила или авионски летови, само
во автобуски групи дојдоа околу 1,000 Македонци од Сиднеј, Мелбурн, Волонгонг и
Нјукастел.
Своите научни интереси
Конески ги пројавува уште како студент во времето на Втората светска војна. Софискиот
универзитет и богатите библиотеки му
овозможуваат да навлезе длабоко во порите на македонската јазична, литературна и културно-
национална проблематика. Затоа и не е
чудно што уште во мај 1945 година 24-годишниот славист ја подготвува брошурата “Македонската
литература и македонскиот литературен
јазик”, објавувајќи ја истовремено и антологиската “Збирка на македонски народни песни”,
преиздадена по две години, кога ја
подготви и првата збирка песни од НОБ во Македонија под наслов “Од борбата”. Народното
творештво му остана постојана опсесеја,
него со жар го проучуваше и со ретко разбирање го издаваше.
